Pani Julii Dosznie przypadł najszczęśliwszy chyba los życia: taki, że jeszcze wnukowie będą mogli być z niego dumni. Należy ona do absolutnie pierwszego, superelitarnego rzędu artystów swojej łemkowskiej Ojczyzny. Nie dość że śpiewa pięknie, że jej głos nazywają srebrnym, źródlanym, kryształowym, anielskim; i nie dość że umie dochować pieśniarskiej wierności regułom ludowego śpiewania całych pokoleń jej przodków. Pani Doszna ma nieprześcigniony dar budzenia wielkich wzruszeń u słuchaczy jej pieśni. To właśnie nade wszystko daje swym audytoriom; to sprawia,że wokół niej wykreował się ogromny krąg fanów, miłośników jej porywającej sztuki. Oraz ostatnie, a z pewnością najistotniejsze: jej niezwykły kunszt uczynił z niej wspaniałego ambasadora etnicznej łemkowskiej sprawy wobec Polaków, wobec ludzi Europy i całej nieledwie planety. Świat się odmienia, cudownieje, kiedy Julia Doszna smutno pyta swoich rodaków w imieniu swoich rodaków: "Czoho płaczesz", a oni płaczą przecież po lch Górach utraconych. Kto pokochał łemkowską pieśniarkę, ten siłą wytrwałego wzruszenia pokocha też miłości godny jej naród.

sam bym tego lepiej nie ujal :)

Shanovna Pani Julia! Ne poluchylos" kyrylyceyu, a latynnyu vagko. Ya zakohanyy u Vashi(nashi) pisni. Hochu ya ta i lemky Ukrainy vidchuty nasolodu Vashogo gyvogo spivu.Gotovyy doluchytys" do togo. Koly Vasha laska vidpys***" meni swoyu elektronnu adresu, ya napyshu Vam lysta. Ne mogu kupyty Vashyh plyt? Z povagoyu Igor. ig_ol@e-mail.ua